Na to pytanie z pewnością może odpowiedzieć nasza sobotnia grupa zapaleńców, którzy co tydzień spotykają się punktualnie o 17, by razem potańcować w rytm rozkosznych irlandzkich melodii. W myśl zasady, że tańczyć każdy może, trochę lepiej, trochę gorzej - zapraszamy wszystkich do uczestnictwa w tych zajęciach. Nad całością czuwa p. Agnieszka, jak zawsze niezawodna, która uczy kroków i tego jak uniknąć złamania nogi podczas licznych podskoków.

Ponoć pierwsi nauczyciele tańca irlandzkiego jeździli od wioski do wioski ucząc chętnych chłopów. Byli osobami rzucającymi się w oczy, noszącymi kolorowe i pstrokate ubrania. Ich uczniowie mieli problem z rozróżnieniem lewej i prawej nogi, więc instruktorzy przywiązywali im do nóg siano i słomę, a potem mówili: "podnieś nogę ze słomą" lub "podnieś nogę z sianem".
U nas tej metody się nie praktykuje, wszak nie ma potrzeby. Nauka sprawia nam ogromną radość i pozwala się pozytywnie naładować na cały tydzień. Cudowna irlandzka muzyka naprawdę działa kojąco,a dodajmy do tego fantastycznych ludzi, którzy dzielą się swym zapałem? Piękna sprawa! Nasza sobotnia grupa tańca irlandzkiego ma nawet swój mały sukces, minowicie występ 31-ego maja 2008 roku podczas I Festiwalu im. o. Tomasza Rostworowskiego pod tytułem "Dojrzałość w młodości. Ty sam to za mało - ale Bóg i Ty i mozna zmienić wszystko", który odbył sie w dniach od 10-ego maja do 8-ego czerwca . Trema była wielka, ale zabawa przy tym przednia! Tańczyć każdy może, trochę lepiej lub trochę gorzej, ale nie o to chodzi, jak co komu wychodzi ;]

Taniec irlandzki został czasowo zawieszony